Pre Loader

Το Green Tank στο Status Radio: Ο ενεργειακός σχεδιασμός των χωρών του Κάθετου Διαδρόμου δεν τεκμηριώνει την ανάγκη για νέες υποδομές LNG στην Ελλάδα

Με αφορμή τη συζήτηση για τον Κάθετο Διάδρομο και την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, ο Νίκος Μάντζαρης, επικεφαλής αναλυτής πολιτικής και συνιδρυτής του The Green Tank, μίλησε στον Σταύρο Αποστολίδη στο Status Radio 94.2 για την ανάγκη νέων υποδομών LNG στην Ελλάδα και τις προοπτικές της ζήτησης ορυκτού αερίου στις 9 χώρες του Κάθετου Διαδρόμου.

Στην εισαγωγή της συνέντευξης αναφέρθηκε το συμπέρασμα της πρόσφατης ανάλυσης του Green Tank ότι, ακόμη και σε ένα σενάριο πολύ υψηλής χρήσης αερίου στις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου, μόνο ένας από τους τέσσερις νέους τερματικούς σταθμούς LNG που έχουν ανακοινωθεί θα επαρκούσε για την κάλυψη της αναπλήρωσης ρωσικού αερίου στις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου έως το 2040. Αντίθετα, στο σενάριο ταχύτερης απεξάρτησης από το αέριο, το οποίο μάλιστα χαρακτήρισε και πιο ρεαλιστικό, δεν χρειάζεται κανένας νέος σταθμός αφού ακόμα και ο δεύτερος σταθμός που λειτουργεί σήμερα στην Αλεξανδρούπολη θα υπολειτουργούσε από το 2035 και μετά.

Ο Νίκος Μάντζαρης υπογράμμισε ότι οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονται στην παραδοχή της κάλυψης όλων των αναγκών σε ρωσικό αέριο των χωρών του Κάθετου Διαδρόμου αποκλειστικά μέσω Ελλάδας. Ωστόσο, εξήγησε ότι η παραδοχή αυτή δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστική, καθώς υπάρχουν εναλλακτικές οδεύσεις μέσω Κροατίας, Πολωνίας και Γερμανίας προς τις ίδιες χώρες του Κάθετου Διαδρόμου, με χαμηλότερο κόστος μεταφοράς συγκριτικά με το αντίστοιχο μέσω Ελλάδας, καθιστώντας τες πιο ανταγωνιστικές. Συνεπώς οι ποσότητες LNG που θα προέρχεται από τους σταθμούς της Ελλάδας και θα καλύπτει ανάγκες χωρών του Κάθετου Διαδρόμου ενδέχεται να είναι και χαμηλότερο από τα σενάρια που εξετάστηκαν στην ανάλυση.

Ο Νίκος Μάντζαρης προειδοποίησε για τους κινδύνους υπερ-επένδυσης σε υποδομές ορυκτού αερίου. Υποδομές που τελικά αποδεικνύονται μη απαραίτητες μπορούν να επιβαρύνουν τους καταναλωτές μέσω των χρεώσεων των δικτύων και της μεταφοράς. Παράλληλα, οι υποδομές ορυκτού αερίου έχουν και βαρύ κλιματικό κόστος, δεδομένων των εκπομπών που συνδέονται με την εξόρυξη, τη μεταφορά και τη καύση  του ορυκτού αερίου. Όπως σημείωσε, το γεγονός ότι επενδύσεις σε υποδομές αερίου μπορεί να είναι κερδοφόρες δεν σημαίνει ότι εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, όταν το κόστος τους μετακυλίεται τελικά στους καταναλωτές ή καταλήγουν να επιδεινώνουν περαιτέρω την κλιμακούμενη κλιματική κρίση η οποία τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε mega-πυρκαγιές όπως αυτές στη Δαδιά του Έβρου με ανυπολόγιστες ζημιές.

Τόνισε, τέλος, ότι η ενίσχυση της γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδας δεν μπορεί να ταυτίζεται αποκλειστικά και μόνο με νέες υποδομές σε ορυκτά καύσιμα. Βιώσιμες επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποθήκευση μπορούν να ενισχύσουν την ενεργειακή ασφάλεια, να μειώσουν το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για την Ελλάδα και τις γειτονικές της χώρες, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο και τη γεωπολιτική θέση της χώρας. Ανέφερε χαρακτηριστικά το παράδειγμα της Βουλγαρίας που κινείται σε αυτή ακριβώς την κατεύθυνση τα τελευταία χρόνια με τη ραγδαία ανάπτυξη μπαταριών που λειτουργούν ευεργετικά για τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, όχι μόνο για τη Βουλγαρία αλλά και για τους γείτονές της.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη που μεταδόθηκε στις 07/10/2026 εδώ και στο κανάλι μας στο YouTube, εδώ.

Διαβάστε την ανάλυση του Green Tank με τίτλο «Κάθετος Διάδρομος: Ζήτηση αερίου και οικονομική βιωσιμότητα».