Αύξηση των εκπομπών ηλεκτροπαραγωγής τον Ιούλιο στους 1.28 εκατ. τόνους (+25.6% σε σχέση με τον Ιούνιο), κυρίως λόγω αύξησης της χρήσης αερίου που οδήγησε την ένταση άνθρακα πάνω από τα 200 γρ. CO2/kWh (204 CO2/kWh, +12.5%). Ωστόσο για το πρώτο 7μηνο 2026, οι εκπομπές του τομέα έφτασαν σε ιστορικό χαμηλό (8.23 εκατ. τόνους), κυρίως χάρη στη μειωμένη χρήση λιγνίτη και πετρελαίου στα ΜΔΝ. Πάρα το ιστορικό χαμηλό, η χώρα έχει ήδη εκπέμψει πάνω από 90% του ετήσιου προϋπολογισμού άνθρακα και βρίσκεται εκτός τροχιάς επίτευξης του στόχου ΕΣΕΚ για τον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής.

Τον Ιούλιο 2026 οι ΑΠΕ έσπασαν το «φράγμα» των 3 TWh σημειώνοντας ρεκόρ μηνιαίας παραγωγής με 3,097 GWh. Χάρη στην απορρόφηση 22.8 GWh ΑΠΕ που αλλιώς θα περικόπτονταν, οι μπαταρίες απέτρεψαν το 13.6% των περικοπών οι οποίες έφτασαν τις 144.9 GWh τον Ιούλιο (ή 4.5% της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ). Αθροιστικά στο 7μηνο του έτους οι καθαρές πηγές (ΑΠΕ & μεγάλα ΥΗ) έφτασαν σε ιστορικό υψηλό (22,348 GWh) ξεπερνώντας κατά 6.6 TWh τα ορυκτά καύσιμα. Σημαντική μείωση στο πετρέλαιο (-38.8%) χάρη στη διασύνδεση της Κρήτης. Ωστόσο το ορυκτό αέριο παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα (12,876 GWh, μόλις 3.8% κάτω απ’ το περσινό ρεκόρ) και η τιμή της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρισμού αυξήθηκε κατά 18.3% τον Ιούλιο φτάνοντας τα 110 €/MWh.

Η συζήτηση για το μέλλον των λιγνιτικών περιοχών δεν αφορά πλέον μόνο το χρονοδιάγραμμα λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων, αλλά κυρίως το αν θα συνεχίσουν να στηρίζονται από την ευρωπαϊκή πολιτική συνοχής και μετά το 2027. Σε άρθρο του στον Οικονομικό Ταχυδρόμο με τίτλο «Δίκαιη Μετάβαση: Η πραγματική μάχη αρχίζει τώρα», ο Νίκος Μάντζαρης αναδεικνύει τη σημασία των αποφάσεων που λαμβάνονται αυτή την περίοδο σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο για τη νέα προγραμματική περίοδο 2028-2034.