'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
Πώς μπορούν οι λύσεις που βασίζονται στη φύση να συμβάλουν στην αποκατάσταση των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων σε μεγάλη κλίμακα; Και ποιες αλλαγές πολιτικής απαιτούνται ώστε οι ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για την αποκατάσταση της φύσης να γίνουν πράξη;
Τα ερωτήματα αυτά βρέθηκαν στο επίκεντρο του εργαστηρίου για την αποκατάσταση των ευρωπαϊκών θαλάσσιων οικοσυστημάτων, «Restoring Europe’s Seas: Nature-based Solutions for Marine Restoration», που συντόνισαν από κοινού οι Auriane Flottes de Pouzols (IEEP) και Naomie Kayitesi (IUCN), στις 2 Νοεμβρίου 2026 στο Παρίσι. Το εργαστήριο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του NetworkNature Science–Policy Dialogue, κατά τη διάρκεια του Nature–Based Solutions International Congress 2026.
Στο εργαστήριο, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις θεματικές ομάδες, με στόχο να εξετάσουν διαφορετικές πτυχές της εφαρμογής λύσεων που βασίζονται στη φύση για την αποκατάσταση των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων:
- Λύσεις: Ποιες πρακτικές λύσεις έχουν τη μεγαλύτερη δυνατότητα εφαρμογής, ποια είναι τα οφέλη τους και ποιες προϋποθέσεις απαιτούνται για την υλοποίησή τους; Το τραπέζι συντόνισε η Coco Koedooder (VLIZ/DuneFront).
- Εμπόδια: Ποια πρακτικά, θεσμικά, χρηματοδοτικά και άλλα εμπόδια δυσχεραίνουν την εφαρμογή των λύσεων αυτών; Το τραπέζι συντόνισε η Auriane Flottes de Pouzols (IEEP).
- Προτάσεις πολιτικής: Ποιες αλλαγές πολιτικής απαιτούνται για την ευρύτερη εφαρμογή και κλιμάκωση των λύσεων; Το τραπέζι συντόνισε η Δήμητρα Σύρου, συνεργάτιδα πολιτικής για θέματα φύσης στο Green Tank.
Στο τραπέζι των προτάσεων πολιτικής, αφετηρία της συζήτησης αποτέλεσαν οι 15 προτάσεις πολιτικής του έργου Interreg Euro-MED ARTEMIS, στο οποίο το Green Tank συμμετείχε ως εταίρος. Οι προτάσεις αφορούν την αποκατάσταση των λιβαδιών Ποσειδωνίας στη Μεσόγειο και αναδεικνύουν την ανάγκη για ενίσχυση της διακυβέρνησης και του στρατηγικού σχεδιασμού, τη βελτίωση της επιχειρησιακής εφαρμογής και της θεσμικής ικανότητας, τη διασφάλιση μακροπρόθεσμης δημόσιας χρηματοδότησης και την ανάπτυξη αξιόπιστων μηχανισμών ιδιωτικής χρηματοδότησης για την αποκατάσταση. Έχοντας αυτές τις προτάσεις ως κοινό υπόβαθρο, οι συμμετέχοντες εξέτασαν πώς τα Εθνικά Σχέδια Αποκατάστασης και οι συναφείς πολιτικές μπορούν να συμβάλουν στη μετάβαση από μεμονωμένα πιλοτικά έργα αποκατάστασης θαλασσιών οικοσυστημάτων σε συντονισμένες και μακροπρόθεσμες παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας.
Η σύνθεση των συζητήσεων στα τρία θεματικά τραπέζια ανέδειξε τέσσερις αλληλένδετες κατευθύνσεις για τη μετάβαση από πιλοτικές δράσεις σε σταθερή εφαρμογή σε μεγάλη κλίμακα:
- Ενσωμάτωση των λύσεων που βασίζονται στη φύση στον στρατηγικό σχεδιασμό και στα Εθνικά Σχέδια Αποκατάστασης, με διατομεακό συντονισμό και σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρμόδιων αρχών.
- Ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, με κατάλληλο θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο, τεχνικά εργαλεία, διαθέσιμα δεδομένα, παρακολούθηση και ενίσχυση των ικανοτήτων των αρμόδιων φορέων.
- Εξασφάλιση σταθερής, μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για την αποκατάσταση, την παρακολούθηση και τη συντήρηση των οικοσυστημάτων, με δημόσιους πόρους και συμπληρωματική αξιοποίηση ιδιωτικών ή μικτών χρηματοδοτικών εργαλείων.
- Ουσιαστική και συμπεριληπτική συμμετοχή των παράκτιων κοινοτήτων και των χρηστών της θάλασσας, με ενίσχυση της κοινωνικής αποδοχής και δίκαιη κατανομή του κόστους και των οφελών.
Τα συμπεράσματα της συζήτησης αναδεικνύουν τη σημασία των λύσεων που βασίζονται στη φύση συνολικότερα αλλά και για την αποτελεσματική εφαρμογή του Κανονισμού της ΕΕ για την Αποκατάσταση της Φύσης.
